ՇԱՀԱՆ ՇԱՀՆՈՒՐ 100, 2003

ՇԱՀԱՆ ՇԱՀՆՈՒՐ 100

  Գրական յոբելեանների տարի է 2003 թ.: Տարուայ գրական յոբելեանների այս շքեղ բոյլում (Սիամանթօ, Մահարի, Թէքէեան, Մնձուրի, Շուշանեան) Շահան Շահնուրն իր պատուարժան տեղն ունի, եւ նրա յոբելենական հանդիսութեանը, որ կատարուեց Գրողների միութիւնում, մասնակցեցին ոչ միայն հայաստանեան, նաեւ սփիւռքեան գրականագէտներ եւ մտաւորականներ։ Միջոցառումը կազմակերպուած էր Հայաստանի գրողների եւ Թէքէեան մշակութային միութիւնների նախաձեռնութեամբ։ Յոբելենական երեկոն վարեց բանասիրական գիտութիւնների դոկտ., Պրօֆ. Սուրէն Դանիէլեանը։ Գրականութեան ինստիտուտի տնօրէն, գրականագէտ Ազատ Եղիազարեանը, ամերիկահայ մտաւորական, գրականագէտ Երուանդ Ազատեանը, պետական համալսարանի բանասիրական մասնաճիւղի դեկան Արծրուն Աւագեանը, Սուրէն Դանիէլեանը Շահնուրին ներկայացրին իբրեւ (եթէ կարելի է ընդհանրացնել) «ներքին աքսորը ցմրուր ապրած մտաւորականի»: Սփիւռքահայ արձակի մեծագոյն տաղանդի` Շահան Շահնուրի գրականութիւնն այսօր նոյնքան արդիական է։ Այսօր նոյնքան վտանգաւոր, եզրային իրավիճակներում յայտնուած հայութիւնը համանման նահանջի մէջ է ու ընդվզումի նոյնքան անողոք երգի պահանջ ունի։

Եւ սա դարձեալ բնորոշ է հայկական այսօրուայ Սփիւռքին, որի հաստատումն էր Երուանդ Ազատեանի այն խօսքը, թէ Սփիւռքն ի վիճակի չէ տէր կանգնելու հայ գրողին, հայ մտքին, եւ միակ ապահով հանգրուանը հայրենիքն է` Հայաստանը։
  Ինչպէս եւ ընդունուած է նման միջոցառումներին, բանախօսներին լրացնում էր գեղարուեստական յայտագիրը։ Երաժշտական կատարումներով հանդէս եկան Սուրէն Մանուկեանը եւ Աննա Մայիլեանը, նաեւ ասմունքող Աննա Հեքեքեանը։ Դահլիճը ջերմօրէն արձագանգեց ծագումով պոլսահայ, վաղուց իրեն սիրելի դարձած արտիստուհու ելոյթին։ Վարդուհի Վարդերեսեանը մի հատուած ներկայացրեց Շահնուրի «Պճեղ մը անուշ սիրտ» ստեղծագործութեան բեմականացումից` լրացնելով իր խօսքը Շահնուրի հետ կապուած տխուր վերյուշով, երբ գրողն իր ծերութեան թշուառ օրերն էր անցկացնում Սան Ռաֆայէլի առողջարանի աղքատիկ կացարանում...

 

նիւթը վերցուած է www.tekeyan.am կայքից